نوشتنِ پرامپت برای فارسی‌زبان‌ها؛ هفت نکتهٔ کاربردی

نوشتنِ پرامپتِ فارسی اصولِ پرامپتِ انگلیسی را دارد (برای مرورش: فهرستِ پرامپت‌نویسی به انگلیسی)، به‌اضافهٔ چند نکتهٔ مخصوصِ فارسی.

۱. زبان و لحن را صریح بگویید

بنویسید «پاسخ را به فارسیِ روان و صمیمی بنویس» یا «رسمی و اداری». بدونِ این، لحن ممکن است بین کتابی و محاوره‌ای تغییر کند یا مثلِ ترجمه شود.

۲. مخاطب را مشخص کنید

«برای صاحبِ یک فروشگاهِ اینترنتیِ کوچک که فنی نیست بنویس» جوابِ بهتری می‌دهد تا «توضیح بده».

۳. قالبِ خروجی را بدهید

بگویید چند بند، با چه تیتر و چه طول. اگر برنامه خروجی را می‌خواند، قالبِ JSON را دقیق بنویسید و خروجی را اعتبارسنجی کنید.

۴. مثال بدهید

دو سه نمونهٔ ورودی و خروجیِ ایدئال، بهتر از چند پاراگرافِ توضیح است. نمونه‌ها را متنوع انتخاب کنید.

۵. رقم و تاریخ را تعیین کنید

بنویسید ارقام فارسی (۱۲۳) باشند یا لاتین (123). برای تاریخ هم تقویمِ شمسی یا میلادی را بگویید. محاسبه و تبدیلِ تاریخ را به کد بسپارید، نه مدل.

۶. اجازهٔ «نمی‌دانم» بدهید

بنویسید «اگر پاسخ در متنِ ارائه‌شده نیست، همین را بگو و حدس نزن». این جمله جلوی بخشی از پاسخ‌های ساختگی را می‌گیرد.

۷. خروجی را یک فارسی‌زبان بخواند

ابزارهای خودکار خوانایی و طبیعی‌بودنِ متن را نمی‌سنجند. برای متنی که به مشتری می‌رسد، یک نفر ویرایش کند. ملاحظاتِ فنیِ بیشتر برای محصولاتِ راست‌به‌چپ را در نکته‌های ساختِ قابلیتِ هوش مصنوعی برای محصولاتِ فارسی (به انگلیسی) نوشته‌ام.